Historia Malty obejmuje ponad 7000 lat — od megalitycznych świątyń, Fenicjan, Rzymian, Arabów, Normanów, Kawalerów Maltańskich, Imperium Brytyjskiego, do współczesnej Trzeciej Republiki.
Era megalityczna (5000–2500 p.n.e.)
Najstarsze wolnostojące świątynie świata — Ġgantija (UNESCO, 3600 p.n.e.), Ħaġar Qim, Mnajdra. 5000 lat przed Piramidami. Cywilizacja zakończyła się tajemniczo 2500 p.n.e.
Fenicjanie, Rzymianie, Bizantyńczycy (800 p.n.e. – 870 n.e.)
Fenicjanie osiedlili się ~800 p.n.e. — nadali Malcie nazwę. Rzymianie 218 p.n.e. Św. Paweł rozbił się tu 60 n.e. — przyniósł chrześcijaństwo. Bizantyńczycy do 870.
Arabowie (870–1090)
Arabowie w 870 — przynieśli system irygacji, cytrusy, makaron, oraz wpływ na język maltański (który jest semicki).
Normanowie i Królestwo (1091–1530)
Normanowie 1091 — Roger I. Malta stała się częścią Rogera z Sycylii, potem Aragonii i Hiszpanii.
Kawalerowie Maltańscy (1530–1798)
Cesarz Karol V dał Maltę Zakonowi 1530 — czynsz roczny: 1 sokół. Wielkie Oblężenie 1565 — 600 Kawalerów + 8000 Maltańczyków odparło 40 000 Turków. Zbudowali Vallettę (1566, UNESCO). Wypędzeni przez Francuzów 1798.
Era brytyjska (1814–1964)
Po Napoleonie Brytania przejęła kontrolę 1814. Malta stała się strategiczną bazą morską Imperium Brytyjskiego. Oblężenie Malty 1940-43 (II WŚ) — 3000 nalotów. Krzyż Jerzego 1942 — jedyny kraj który otrzymał medal w całości.
Niepodległość i Republika (1964–dziś)
Niepodległość 21 września 1964. Republika 1974. Wyszła ze Wspólnoty Narodów (częściowo). Dołączyła do UE 2004 — najmniejszy kraj UE (316 km², 520 000 mieszkańców). Przyjęła euro 2008. Języki oficjalne: maltański + angielski.